Menu

Kliniki - Prima-Dent

Grójecka 77, Ochota
02-094 Warszawa,
tel.: +48 22 822 28 89,
tel.: +48 22 3 500 500
Króżańska 20, Mokotów
02-578 Warszawa,
tel.: +48 22 849 99 92
tel.: +48 22 849 53 67
Targowa 33a, Praga
03-728 Warszawa,
tel.: +48 22 618 93 60
tel.: +48 22 618 95 60

Protetyka na implantach

Planowanie leczenia protetycznego


Planując uzupełnienia protetyczne na implantach lekarz protetyk dokonuje analizy warunków zgryzowch u pacjenta. Proponuje uzupełnienia, które uwzględniają indywidualne jego potrzeby, kładąc nacisk na funkcjonalność i estetykę. Bardzo istotna jest analiza modeli gipsowych, aby przyszłą odbudowę wykonać zgodnie z regułami fizjologii i fizyki nie zaniedbując przy tym oczywiście kosmetyki. Odbudowując skomplikowany układ gryzienia musimy wykluczyć przeciążenia, które mogłyby powodować dolegliwości bólowe lub co gorsza mogą uszkodzić wewnątrzkostną część implantu .


Chirurg wszczepia implanty według wskazań protetyka. Nie zawsze wszczepia się tyle implantów ile zębów brakuje. Różnorodne długości i średnice implantów umożliwiają optymalne, indywidualne dopasowanie ich do kości szczęk pacjenta.

 

Mając tak solidne oparcie, jakim jest wygojony w kości implant, pobieramy wyciski i przystąpujemy do odbudowania brakujących zębów. Dalszą prace przejmuje laboratorium protetyczne gdzie pod kontrolą lekarza powstają przyszłe - nowe zęby.W implant wkręca się łącznik, dzięki któremu będzie mógł być zamocowany pojedynczy ząb, zespół zębów (most) lub proteza. Ważne jest też, aby zapewnić dobry dostęp dla czyszczenia szczoteczką oraz nie wytwarzać miejsc w których mogłyby zalegać resztki pokarmowe.

 

Korony na implantach

Wprowadzony implant do luki między zębowej umożliwia nam umocowanie przyszłej korony tym samym odbudowę brakującego zęba.
Korona jest trwale przykręcona śrubką do implantu, od niewidocznej strony lub jest cementowana na tzw. łączniku jak korona na własnym zębie. Sposoby mocowania nadbudowy protetycznej na implantach są różne dla różnych systemów.


Mosty

Mostek jest uzupełnieniem stałym - nieruchomym utrzymującym się jak most na rzece, na minimum dwóch filarach, z umieszczonym w środku "przęsłem". Tymi podporami są zęby własne lub implanty, albo też kombinacje mieszane - to znaczy połączenie zębów własnych i implantu. Uzupełniając brakujące zęby za pomocą klasycznego mostu, stomatolog często zmuszony jest do szlifowania całkowicie nieraz zdrowych zębów, które stanowić będą, tzw. filary. W przypadku, gdy potrzebna jest odbudowa kilku zębów możemy wykonać kilkupunktową niezależną implantację i na niej oprzeć pojedyncze brakujące zęby. Technika jest taka jak omówiona już przy brakach pojedynczych.

 

Można jednak pojedynczym wszczepem stworzyć podparcie jednostronne dla mostu (drugim będą zęby własne) lub stworzyć mostek samodzielny, który całkowicie ochroni własne zęby. Maksymalnie, aby odtworzyć wszystkie zęby t.j.14 (przy całkowitym bezzębiu szczęki lub żuchwy) potrzeba sześciu-siedmiu implantów. Most łączący implant z zębem własnym nie wykazuje gorszej prognozy okresu użytkowania niż most oparty wyłącznie na wszczepach. Obawy o możliwe negatywne oddziaływanie sztywnego połączenia zębów filarowych z implantami nie zostały potwierdzone klinicznie.

 

Jako filary dla mostów opartych na implancie i zębie wskazane są szczególnie zęby już koronowane, bądź też wymagające koronowania, przez co można zrezygnować z osadzania sąsiedniego implantu. Inaczej zaleca się nienaruszanie zębów własnych i stosowanie mostu opartego tylko na implnatch. Wszystkie te rozwiązania zaleca się szczególnie tym osobom, które mają kłopoty z przyzwyczajeniem się do wyjmowanych protez oraz w przypadkach, gdy szkoda jest nam szlifować zęby własne.

 

Protezy całkowite na implantach

Użytkownicy protez całkowitych wiedzą jak ważne poza kosmetyką są jest funkcjonalność. Życie zbyt często przynosi krępujące sytuacje, gdy czujemy się w mniejszym lub większym stopniu upośledzeni i skrępowani ruchomością takich uzupełnień. Jednak, gdy nie ma już żadnych własnych zębów trzeba dla umocowania zastępczych zębów użyć sztucznych korzeni, czyli implantów. Dostępne na rynku systemy oraz proponowane na nich mosty porcelanowe dają wprawdzie perfekcyjną rekonstrukcję utraconych zdolności żucia i zadowalające efekty kosmetyczne, ale wiążą się z dużym wydatkiem.

 

Rekonstrukcją w przypadku bezzębia może być proteza całkowita. Jednak ci z Państwa, którzy używają takich uzupełnień, wiedzą jak wiele kłopotów mogą one przysporzyć. Cały czas, gdy pacjent użytkuje protezy całkowite, siły przenoszone przez akryl i dziąsło na kość powodują jej zanik. Zwłaszcza w żuchwie, następuje tak duży zanik podłoża dla protezy, że na dobrą sprawę nie ma się ona, czego trzymać.  Według statystyk 62,5% badanych pacjentów użytkujących protezy całkowite narzekało na ruchomość protezy dolnej, a 37% na ruchomość protezy górnej.Pacjenci bezzębni z powodu braku ozębnej, w której są usytuowane receptory czuciowe, nie mogą kontrolować wielkości sił wyzwalanych podczas żucia, a możliwość wyczuwania przeszkód artykulacyjnych jest u nich 5-krotnie mniejsza niż u leczonych z zębami naturalnymi.

 

Ruchomość protez, brak prawidłowych kontaktów artykulacyjnych i obniżona percepcja prowadzą do uszkodzeń błony śluzowej jamy ustnej i dolegliwości bólowych oraz do przyśpieszenia zaników podłoża kostnego. Wszystkie dolegliwości wynikające z ruchomości protez całkowitych, a szczególnie protezy całkowitej dolnej, powodują dyskomfort pacjenta podczas ich użytkowania. Pacjenci skarżyli się na duży dyskomfort, w użytkowaniu protez całkowitych i z tego powodu unikali spożywania wielu rodzajów potraw.  Implanty zapewniają dodatkowe umocowanie i fantastycznie stabilizują protezy. Liczba implantów potrzebnych do wykonania protezy nakładowej w żuchwie wynosi od 2 do 6 i zależy od rodzaju planowanej protezy, miejscowych warunków anatomicznych i możliwości finansowych pacjenta.

 

Ze względu na sposób obciążenia podłoża protetycznego rozróżniamy dwa rodzaje protez nakładowych:

- protezy - mosty oparte całkowicie na implantach
- protezy oparte zarówno na implantach, jak i na podłożu śluzówkowo-kostnym.

 

Stosując 2 implanty umieszcza się je z regułu w miejscu kłów. Planując podparcie protezy nakładowej na 4 implantach, rozmieszczamy je w polu trapezu. Zarówno 2, jak i 4 implanty najlepiej szynujemy retencyjną belką. Zaletą zastosowania 4 implantów jest wyeliminowanie dodatkowo rotacji przednio-tylnej protezy, która może występować przy belce opartej na 2 implantach. Implanty wprowadza się w przedniej części trzonu żuchwy pomiędzy otworami bródko-wymi; jakość wyrostka bezzębnego i kości w tym odcinku żuchwy są z reguły dobre. Przy 2 wszczepach umieszczanych w odcinku przednim, można również zastosować zatrzaski punktowe, które utrzymują protezę.